بسم الله الرّحمن الرّحیم

در میان خصلت­های نکوهیده که سلامت جان و راحت زندگی را با خطر و مانع مواجه می‌سازند، تکبّر از پرآفت‌ترین آن­ها است. خود برتربینی و سرکشی برخاسته از آن، چه بسیار حقیقت­ها را ناشناخته، و چه راه­های فضیلت را ناپیموده می‌گذارد، و چه کینه‌ها و خصومت­های نابحق و چه زشتی­ها و ناهنجاری­ها که پدید می‌آورد. آری تکبّر، حجاب حقیقت و خار راه فضیلت ، و دشمن صفا و صداقت، و انگیزه­ی دشمنی و شرارت است. آحاد جامعه‌های بشری از آغاز عمر خود تاکنون، ضایعات بی­شماری را از کبر و خودپسندی اقوام و افراد، و سرکشی‌ها و تعصبات ناشی از آن، تحمّل کرده‌اند و می‌‌کنند.

عبادات اسلامی و بیش از همه نماز، برای زدودن این آفت از جان آدمیان، از جمله درمان­های مؤثر و کارآمد می‌باشند.

نماز، آن­گاه که با حال و حضور و آداب، گزارده شود روح آدمی را به نیازمندی ذاتی وی آشنا می‌سازد، و ریشه­ی کبر و تفاخر و جبروتِ موهوم را در درونِ او می‌سوزاند. خشوع در برابر پروردگار، نور بصیرت را بر دل او می‌تاباند و سایه­ی وهم آلود خودبزرگ بینی را از آن می‌زداید.

( فرض الله الایمان تطهیراً من الشرک و الصلاه تنزیهاً عن الکبر… )

چه نیکو است به سخن پیشوای پرهیزگاران و امیر مؤمنان علیه­السلام گوش فرا دهیم و ستایش نماز را در سالی که مزیّن به نام والای اوست، از بیان ستوده­ی او بشنویم. در نهج‌البلاغه چنین آمده است: ] وَ عَن ذالِکَ ما حَرَسَ الله عِبادِه المُؤمِنینَ بِالصَّلواۀِ وَ الزَّکواۀِ وَ مُجاهَدَۀِ الصِّیامِ فِی الأَیّامِ المَفروضاتِ ، تَسکیناً لِأطرافِهِم وَ تَخشیعاً لِأَبصارِهِم وَ تَذلِیلاً لِنُفُوسِهِم وَ اِذهاباً لِلخُیلاءِ عَنهُم … [ یعنی : خداوند بندگان مؤمن را با نمازها و زکات­ها و روزه­های دشوار از کبر و خودبینی محافظت و حراست می‌کند، به پیکر آنان آرامش می‌بخشد، به دیدگان آنان فروتنی می‌دهد، نفس آنان را رام می‌سازد، دل­های آنان را افتادگی می‌آموزد، و خودپسندی را از آنان دور می­کند.

در کشور اسلامی ما همه­ ی آحاد مردم به ­ویژه بلند پایگان علمی و اجتماعی و مالی، به این خصوصیات نیازمندند. بلای طغیان، و تجاوز، و زورگویی، و زیاده طلبی، و تحقیر دیگران، و نادیده گرفتن حق صاحبان حق، امروزه بزرگ­ترین آفت جوامع بشری و جامعه­ی جهانی است و علاج این همه، در این بیان والای علوی علیه‌السلام است.

توجّه به این واقعیت­ها، نقش برجسته­ی نماز و نیایش را در چشم اهل بصیرت و انصاف آشکار می‌سازد و اهتمام به ترویج و تعریف این فریضه­ی پر راز و رمز را، بر دوش آگاهان جامعه می‌نهد.

این­جانب ضمن سپاسگزاری از شما که به کار نماز و معرفی و اقامه­ی آن پرداخته‌اید، بار دیگر بر توصیه‌هائی که در پیام­های گذشته کرده‌ام تأکید می ورزم، نسل جوان و نیک نهاد کشور را به قدردانی از فرصت نماز که فرصت شکفتگی معنوی و پالایش روحی است فرا می‌خوانم، به مسؤولان فرهنگی و رسانه‌یی و همه­ی مبلغان دینی اهمیت ترویج این فریضه و نقش بی‌همتای آن در پرورش فضیلت­ها و زدودن فسادها را یادآور می‌شوم، و از همه­ی خدمتگزاران این راه، و دلسوزان امر نماز که با قلم و بیان و مال و آبرو و حضور خود، به اقامه­ی نماز کمک می‌کنند صمیمانه تشکّر می‌کنم.

امید است همگی مشمول رحمت الهی و دعای حضرت بقیه الله ارواحنا فداه باشید.

والسلام علیکم و رحمه الله

سید علی خامنه‌­ای

۱۹/۶/۱۳۷۹