بسم الله الرّحمن الرّحیم

برپایی اجلاس نماز را گرامی می­دارم و از ایزد دانا و شنوا درخواست می­کنم که آن­را کانونی گرمابخش و چراغی روشنگر برای دل­های پاک و با صفای جوانان ما بگرداند و نوای گوش­نواز نیایش را در پهنه­ی کشور ما بگستراند.

نماز، نیاز آدمی است. ماگرفتاران تخته بند زندگی مادّی، به دریچه­ای که هوای پاک آزادی را از عالَم معنا به ما برساند و دل را از آلودگی و بی­خبری برهاند نیازمندیم. بدون این پنجره­ی روشنی، و طراوت، نهاد آدمی درخشندگی گوهر خویش را از دست می­دهد و دل، رنگ و بو و سرشت گِل می­گیرد.

اگر نماز را آن­گونه که هست بشناسیم، خدا را بر این هدیه­ ی بزرگ که پیامبرانش به ما داده­اند، هزاران بار سپاس خواهیم گفت.

شما برپا دارندگان این گردهمایی که کوشش ارجمندتان پوشیده نیست، همّت خویش را بر آن بگمارید که نماز را به درستی بشناسانید. این از هر بخشنامه و دستوری و فرمانی کارسازتر است. دل­ها با جویایی معنویت سرشته شده­اند، شما این راه راست، این داروی معجزه­گر، و این پنجره­ی دل­گشا را به آنان نشان دهید. این است آن­چه­ نماز را همگانی و آن را با حال و حضور و شور و شیدایی همراه می­سازد، و این سخنان والا را معنی می­کند، که :

الصّلاهُ مِعراجُ المُؤمِن – نماز اوجگیری مؤمن است.

الصّلاهُ خَیرُ مُوضُوعٍ مَن شَاءَ اِستَقَلّ وَ مَن شَاءَ اِستَکثَرَ

نماز بهترین نهاده­ی دین است ، هرکه خواهد کم ، و هرکه خواهد بیش، بهره از آن می­گیرد.

و برای این کار بزرگ، ناگزیر باید هم خِرد و هم هنر و هم انگیزه، به کار گرفته شود.

از خداوند متعال توفیق روز افزون برای همه­ی شما مسألت می­کنم.

والسّلام علیکم و رحمهالله

سید علی خامنه ­ای

۱۴/ شهریور/ ۱۳۸۶