در حاشیه افتتاح مسجد بین راهی دامغان به سمنان بنام حضرت ام البنین بانی حجت الاسلام حائری خاطره ای تعریف کرد که مناسبت با نزدیکی محرم دارد.
به گزارش روابط عمومی ستاد اقامه نماز کشور؛ حدود ۸۰ سال پیش دو نفر که به زیارت امام حسین (ع) در کربلا رفته بودند زمینی در مجاورت حرم امام حسین (ع) وجود داشت که محل نگهداری حیوانات و پر از مگس و آشغال بود. احساس کردند که این محل بی احترامی به امام هست لذا با صاحب زمین مذاکره کردند و درخواست خرید و ساخت حسینیه را دادند که صاحب زمین با قیمت بالایی موافقت کرد.

به تهران آمدند و مشغول جمع آوری کمک برای خرید زمین شدند. در جلسه ای با تاجری که حدود ۷۰ سال داشت درخواست کمک کردند ایشان هم قبول کرده و برگی از دسته چک را داد و گفت: هرچه که نیاز هست بنویسید. ما هم با کمی خجالت مبلغ زیادی نوشتیم. وقتی خواست چک را امضاء کند مستخدمش که داشت چای می آورد ۳ بار تکرار کرد: حاجی عینکتو بزن بعدا امضا کن که ببینی چقدر نوشته اند. تاجر خیر، سرش را بلند کرد و به مستخدم نگاهی کرد و گفت: برای امام حسین (ع) نیاز به عینک نیست و بدون عینک امضاء میکنم. و اینکار را کرد.

ما چند روز بعد به بانک رفتیم و با شک و تردید چک را دادیم. در کمال ناباوری دیدیم کل مبلغ وصول شد. به کربلا رفتیم و زمین را خریداری کرده و حسینیه تهرانی ها را آنجا ساختیم.
مدتی بعد تاجر خیر فوت کرد و ما در مراسم ختم ایشان شرکت کردیم. در پایان جلسه، فرزتد ایشان مرتب پی جویی می کرد که چه کسی تعبیر خواب می داند که ما از او خواستیم خواب را برای ما تعریف کند و او این چنین خواب را تعریف کرد که: “از روزی که پدرم فوت شده خواب می بینم که پدرم در باغی بسیار زیبا با رودخانه و گل های زینتی که زیبایی و عطر آن از تصور خارج است زندگی می کند. به پدرم گفتم حاجی این باغ رو از کجا آوردی که او گفت: «امام حسین (ع)؛ ایشان عینکش را برداشت و بدون اینکه عینک بزند کلید این باغ را به من داد.» و من در تعجبم که چه ارتباطی بین عینک امام حسین (ع) و این باغ دارد.”

ما ماجرا را برایش تعریف کردیم که؛ این هدیه امام حسین (ع) بابت آن اقدامی است که پدرت برای خرید زمین کنار حرم، چک را بدون عینک امضاء کرد.

محمود مظفر